ประสิทธิภาพการลดฮอร์โมน PMSG ในการเหนี่ยวนำการเป็นสัดและผสมเทียมด้วยน้ำเชื้อแช่แข็งในแพะ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการลดขนาดของฮอร์โมนเพร็กแน้นท์ แมร์ ซีรัม โกนาโดโทรปิน (PMSG) ในแพะนมพันธุ์ซาเนนที่ได้รับการเหนี่ยวนำการเป็นสัดด้วยวิธีการสอดฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนชนิดสอดช่องคลอด (CIDR-G) ต่อการแสดงอาการเป็นสัดและอัตราการผสมติด ใช้แม่แพะนมพันธุ์ซาเนนจำนวน 68 ตัวในการทดลอง แบ่งแพะ ออกเป็น 2 กลุ่มๆละ 34 ตัวทำการสอดฮอร์โมน CIDR-G เป็นเวลา16 วัน ก่อนการดึง CIDR-G ออกทำการฉีด PMSG เข้ากล้ามในวันที่ 14 โดยกลุ่มที่ 1 จำนวน 34 ตัว ฉีด PMSG150 IU และกลุ่มที่ 2 จำนวน 34 ตัว ฉีด PMSG 250 IU ตรวจอาการเป็นสัดแพะทุกตัว และทำการผสมเทียมโดยปล่อยน้ำเชื้อที่บริเวณคอมดลูก มดลูก ในชั่วโมงที่ 48 และ 60 หลังถอด CIDR-G ออก น้ำเชื้อแช่แข็งที่ใช้มีจำนวนตัวอสุจิไม่ต่ำกว่า 200 ล้านตัว/โด๊ส หลังจากการผสมเทียมไปแล้ว 35 วัน ตรวจผลการติดตั้งท้องโดยใช้เครื่องอุลตร้าซาวด์ จากผลการทดลองพบว่า ในแพะทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกันของการแสดงการเป็นสัด และอัตราการเผสมติด (P>0.05) แพะทั้งหมดแสดงอาการเป็นสัด โดยมีระยะเวลาแสดงอาการเป็นสัดในกลุมที่ 1 48.2 ?7.4 ชั่วโมง ไม่แตกต่างจากกลุ่มที่ 2 45.7? 9.5 ชั่วโมง และอัตราการผสมติด ในกลุ่มที่ 1 47% (16/34) ไม่แตกต่างจากกลุ่มที่ 2 50% (17/34) สรุปได้ว่าการเหนี่ยวนำการเป็นสัดด้วย CIDR-G ร่วมกับการลดขนาดของฮอร์โมน PMSG จากเดิม250 IU เป็น150 IU มีประสิทธิภาพไม่แตกต่างกัน