Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

การเพาะปลูกพืชผักพืชบ้านในสกุล Elsholtzia

ศิวาพร ธรรมดี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การเพาะปลูกพืชผักพื้นบ้านในสกุล Elsholtzia ดาเนินการตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 เริ่มด้วยการเก็บตัวอย่างพืชที่ศึกษา เพื่อนามาขยายพันธุ์และทาการทดลอง โดยได้ตัวอย่างของต้นและเมล็ดของผักอีหลืน (E. communis) และผักฮาน (E. stachyodes) จากจังหวัดเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอน และได้ต้นผักเลือน (E. kachinensis) จากจังหวัดเชียงราย แต่ผักเลือนมีการออกดอกน้อยมากจึงทาให้ติดเมล็ดน้อยไปด้วย จึงมีจานวนเมล็ดไม่เพียงพอที่จะทาการทดลอง งานวิจัยประกอบด้วยสองส่วน คือ การศึกษาวิธีการขยายพันธุ์ และการศึกษาวิธีการปลูกเลี้ยง การศึกษาการขยายพันธุ์ได้ศึกษาการเพาะเมล็ดของผักอีหลืนและผักฮาน และศึกษาการปักชาของพืชทั้งสามชนิด โดยเมล็ดของผักอีหลืนและผักฮานที่เก็บเกี่ยวใหม่ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 มีการพักตัวหลังจากการเก็บเกี่ยวเมล็ด การพักตัวเริ่มหมดเมื่อหลังจากเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 เมล็ดของผักอีหลืนและผักฮานงอกได้ดีที่สุดในช่วงเดือนพฤษภาคม การศึกษาการปักชากิ่ง พบว่า การใช้ส่วนของกิ่งอ่อน (ส่วนยอด) ของทั้งผักอีหลืน ผักฮาน และผักเลือน ให้ผลต่อการเกิดรากได้ดีกว่าการใช้กิ่งที่แก่กว่า การศึกษาวัสดุชาที่เหมาะสมสาหรับพืชทั้งสามชนิดโดยใช้วัสดุชาสี่ชนิด ได้แก่ ขุยมะพร้าว พีทมอส ขุยมะพร้าวผสมทราย และขุยมะพร้าวผสมถ่านแกลบ พบว่า ผักทั้งสามชนิดสามารถชาได้ในวัสดุทุกชนิด แต่การชาในพีทมอสและขุยมะพร้าวผสมทรายทาให้กิ่งชาผักอีหลืนมีการเจริญของระบบรากที่ดีที่สุด และผักฮานที่ชาในพีทมอสมีความยาวรากมากที่สุด การศึกษาวิธีการปลูกเลี้ยงประกอบด้วยการศึกษาระยะปลูกต่อผลผลิตของผักทั้งสามชนิด และการศึกษาการเจริญเติบโตของผักทั้งสามชนิดในฤดูกาลที่ต่างกัน พบว่า ผักอีหลืนที่ปลูกด้วยระยะ 30 ซม. x 15 ซม. และ 30 ซม. x 20 ซม. ให้ผลผลิตต่อพื้นที่สูงกว่าระยะปลูกที่ห่างกว่า ผักฮานที่ปลูกด้วยระยะ 50 ซม. x 20 ซม. ให้ผลผลิตต่อพื้นที่สูงที่สุด และผักเลือนที่ปลูกด้วยระยะ 16 ซม. x 10 ซม. ให้ผลผลิตของยอดผักเลือนสูงกว่าระยะปลูกที่ห่างกว่า การศึกษาการเจริญเติบโตของผักอีหลืนและผักฮานนั้น ได้ศึกษาเฉพาะฤดูร้อนและฤดูฝน พบว่า ในฤดูฝนทั้งผักอีหลืนและผักฮานเจริญเติบโตได้เร็วกว่าฤดูร้อน ส่วนผักเลือนเจริญเติบโตและให้ผลผลิตเร็วที่สุดเมื่อย้ายปลูกในช่วงฤดูหนาวเมื่อเทียบกับการย้ายปลูกอีกสองฤดู ข้อมูลทั้งหมดสามารถใช้เป็นแนวทางในการขยายพันธุ์และวางแผนการผลิตผักทั้งสามชนิดนี้ได้ โดยยังต้องมีการศึกษาถึงวิธีการปฏิบัติในการขยายพันธุ์และการเพาะปลูกผักทั้งสามชนิดนี้เป็นการค้าต่อไป

คำสำคัญ

การขยายพันธุ์CultivationIndigenous vegetablesElsholtziaพืชผักพื้นบ้านplant propagationการเพาะปลูก

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การกระจายตัว การใช้ประโยชน์ และการขยายพันธุ์ของพืชผักพื้นบ้านสกุล Elsholtzia (วงศ์ Lamiaceae) ในภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย

อังคณา อินตา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

ความหลากหลายทางชีวภาพ และการอนุรักษ์ของกล้วยไม้ป่าเขต พื้นที่สิริกิติ์ จังหวัดอุตรดิตถ์

พีระศักดิ์ ฉายประสาท มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2554

การขยายพันธุ์และการอนุรักษ์นอกถิ่นกำเนิดกระเทียมน้ำ (Isoetes coromandelina L.f.):ไลโคไฟท์หายากของประเทศไทย

ทัศไนย จารุวัฒนพันธ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560

โครงการวิจัยและพัฒนาระบบการผลิตพืชที่เหมาะสมกับพื้นที่ภาคใต้ตอนบน

สุธีรา ถาวรรัตน์ กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2565

การรวบรวมและทดสอบผลผลิตของพืชสมุนไพรไล่แมลงชนิดต่าง ๆสำหรับเกษตรอินทรีย์

วิสิษฐ์ จุ้ยดอนกลอย กรมพัฒนาที่ดิน พ.ศ. 2555

ความหลากหลายของพืชเมล็ดเปลือยและพืชดอกในเกาะกูด จังหวัดตราด

ฉัตรชัย เงินแสงสรวย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560

การทดลองเพิ่มผลผลิตเห็ดโคน

นางสาวกฤษณา ชายกวด กรมป่าไม้ พ.ศ. 2553

การสำรวจไลเคนบนพืชเศรษฐกิจบางชนิด ในพื้นที่ จังหวัดชุมพร

จุฑารัตน์ สุจริตธุระการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2551

การเปรียบเทียบผลผลิตของอ้อยปลูก และวิธีทางเขตกรรมที่เหมาะสมหลังเก็บเกี่ยวต่อ จํานวนหน่อและการเจริญเติบโตของอ้อยตอ 1 พันธุ์ขอนแก่น 3 และพันธุ์เค 95-84

กัญชลิกา รัตนเชิดฉาย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2559

โครงการวิจัยและพัฒนาพืชสมุนไพรท้องถิ่นภาคใต้สู่การใช้ประโยชน์ทางยาตามมาตรฐานยา

สุธีรา ถาวรรัตน์ กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2564