บทบาทของกาบ้าและตัวรับกาบ้าต่อการต้านการสร้างและสะสมไขมันในเซลล์ไขมันเพาะเลี้ยง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยในสัตว์ทดลองแสดงให้เห็นถึงประโยชน์ต่อสุขภาพของกาบ้าและอาหารที่อุดมไปด้วย กาบ้า (GABA-enriched foods) ในการต่อต้านโรคอ้วนมากมาย แต่อย่างไรก็ตามบทบาทการทำงานของ กาบ้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ที่ไม่เกี่ยวข้องกับสารสื่อประสาท (non-neurotransmitter) ในเชลล์โขมันยัง ไม่มีการศึกษาหรือรายงานอย่างละเอียด ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดลอบฤทธิ์ของกาบ้าต่อ การเจริญเติบโตของ adipocyte (adipogenesis) และการสลายไขมัน (ipolysis) โดยใช้เซลล์ไขมัน เพาะเลี้ยงชนิด 3T3-L1 และยังใช้การย้อมสี Oli Red O เพื่อประเมินการสะสมไขมันและการปลดปล่อย กลีเซอรอล (plycerol release) เป็นตัวบ่งชี้การสลายไขมัน ผลการศึกษาพบว่าการทดสอบด้วย กาบ้า (100-500 UM) ในช่วง adipogenesis สามารถลดการสะสมไขมันได้ประมาณ 20-30% และยังพบว่ากา บ้ามีบทบาทสำคัญต่อ fat metabolism ที่ทำให้ยับยั้ง adipogenesis โดยลดการสร้างไขมันใน กระบวนการ lipogenesis นอกจากนี้กายังมีฤทธ์กระตุ้นการปล่อยกลีเซอรอล (glycerol release) อย่างชัดเจนโดยเพิ่มขึ้นตามความเข้มขึ้นขึ้น (dose-dependent) ที่เวลา 4 ชั่วโมงกาบ้าที่ความเข้มข้น 500 UM ซึ่งเพิ่มการปลดปล่อยกลีเซอรอลประมาณ 2 เท่าเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (mature adipocytes) ซึ่งกระตุ้นการสลายไขมันใน mature adipocytes ของกาบ้านี้ถูกควบคุมผ่านทาง GABA-A และ GABA-B receptors แต่น่าแปลกใจที่การสลาย lipolysis ที่เป็นสื่อกลางของ GABA (GABA- mediated lipolysis) นั้นได้รับอิพธิพลจาn B-adrenergic receptors