การปรับปรุงพันธุ์ข้าวหอมกระดังงาไม่ไวแสง ชั่วที่1 โดยการใช้เครื่องหมายโมเลกุลระบุตำแหน่งยีนในการคัดเลือก
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ข้าวพันธุ์หอมกระดังงาเป็นพันธุ์ข้าวพื้นเมืองที่มีการปลูกในจังหวัดนราธิวาสมาอย่างยาวนาน จุดเด่นของข้าวพันธุ์นี้คือ จะมีกลิ่นหอมคล้ายดอกกระดังงาและยังมีคุณค่าทางโภชนาการสูง แต่เป็นข้าวที่ไวต่อช่วงแสงทาให้ข้าวออกดอกไม่พร้อมกัน แตกกอน้อย ลาต้นสูง จึงเกิดแนวคิดในการปรับปรุงพันธุ์ข้าวหอมกระดังงาไม่ให้ไวต่อช่วงแสง โดยใช้เครื่องหมายโมเลกุลมาช่วยคัดเลือกลักษณะความไม่ไวแสงของข้าว การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหาความสัมพันธ์ระหว่างเครื่องหมายโมเลกุลที่ยึดติดกับยีนไม่ไวแสง Hd1 ในรุ่นที่ 1 ของคู่ผสมระหว่างข้าวไวแสงพันธุ์หอมกระดังงา เป็นพันธุ์รับและข้าวไม่ไวแสงพันธุ์ กข55 เป็นพันธุ์ให้ ผลการทดลองพบเครื่องหมายโมเลกุลที่แสดงแถบดีเอ็นเอแตกต่างกันระหว่างพันธุ์รับหอมกระดังงา กับพันธุ์ให้ กข55 และเมื่อตรวจสอบจีโนไทป์ พบว่าเครื่องหมาย RM19776 เป็นตัวคัดเลือกความไม่ไวแสงของข้าวเป็นเครื่องหมายโมเลกุลชนิด SSR Marker ที่เป็นยีนแฝงยึดติดกับยีนไม่ไวแสง Hd1 ที่แสดงแถบ ดีเอ็นเอแตกต่างกันระหว่างพันธุ์รับหอมกระดังงา กับพันธุ์ให้ กข55 ดังนั้น การใช้เครื่องหมายโมเลกุลที่มีความสัมพันธ์กับยีนไม่ไวแสง Hd1 สามารถใช้ประโยชน์ในการพัฒนาสายพันธุ์ข้าวหอมกระดังงาไม่ให้ไวแสงต่อไปได้