ผลของเอนไซม์โบรมีเลนและเอนไซม์ปาเปนในการย่อยวัตถุดิบเพื่อพัฒนาสูตรอาหารปลาดุกลูกผสมแบบลดต้นทุน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการพัฒนาสูตรอาหารปลาดุกลูกผสมจากวัตถุดิบที่ผ่านการย่อยด้วยเอนไซม์ต่อการเจริญเติบโตของปลา และต้นทุนค่าอาหารปลาดุกลูกผสมที่ได้จากการพัฒนา โดยวางแผนการทดลองแบบ 2 x 2 Factorial in CRD จำนวน 3 ซ้ำ มีปัจจัยในการศึกษา 2 ปัจจัย ปัจจัย A คือ วัตถุดิบอาหารสัตว์ ประกอบด้วย เปลือกกุ้งป่นและกระดูกปลาป่น ส่วนปัจจัย B คือ เอนไซม์สกัด ประกอบด้วย โบรมีเลนและปาเปน ทดลองเลี้ยงปลาดุกลูกผสมด้วยอาหารทดลอง 4 สูตรที่แตกต่างกัน ให้อาหารปลาดุกในปริมาณ 5 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักตัวต่อวัน แบ่งให้วันละ 3 มื้อ ทำการสุ่มชั่งน้ำหนักเพื่อปรับปริมาณอาหารและเก็บข้อมูลการเจริญเติบโตทุก 2 สัปดาห์ เป็นระยะเวลา 2 เดือน เมื่อสิ้นสุดการทดลอง พบว่า ปลาดุกลูกผสมที่ได้รับอาหารเสริมกระดูกปลาป่นที่ย่อยด้วยเอนไซม์โบรมีเลน มีค่าน้ำหนักสุดท้าย น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น และน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นต่อวัน แตกต่างกับปลาดุกลูกผสมที่ได้รับอาหารเสริมเปลือกกุ้งป่นที่ย่อยด้วยเอนไซม์โบรมีเลน (P ? 0.05) ส่วนต้นทุนค่าอาหารผสมสำเร็จจากเปลือกกุ้งป่นและกระดูกปลาป่นที่ผ่านการย่อยด้วยเอนไซม์ พบว่า ต้นทุนของอาหารผสมสำเร็จในทุกชุดการทดลองมีต้นทุนที่ต่ำกว่าราคาจำหน่ายอาหารเม็ดสำเร็จรูปทั่วไปตามท้องตลาด ดังนั้นการใช้กระดูกปลาป่นที่ย่อยด้วยเอนไซม์โบรมีเลนเสริมในอาหารปลาดุกลูกผสม มีผลต่อการเจริญเติบโตของปลา และช่วยลดต้นทุนค่าอาหารสัตว์น้ำได้